വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസ് സഹദാ

എ.ഡി. 280-ൽ ഏഷ്യാ മൈനറിലെ (ഇന്നത്തെ തുർക്കി) കപ്പദോക്യ നഗരത്തിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബത്തിലാണ് വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസ് ജനിച്ചത്. പ്രഭുകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഗീവർഗീസ് വളർന്നത് വിശ്വാസത്തിലും സമാധാനത്തിലുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യം വളരെ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു, ചെറുപ്പം മുതലേ ക്രിസ്തുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ഇത് അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു.

റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, ഗീവർഗീസ് റോമൻ സൈന്യത്തിൽ ചേർന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക പദവിയുള്ള യുവാക്കൾ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു മികച്ച ഭടനായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധൈര്യം, നേതൃപാടവം, സത്യസന്ധത എന്നിവ സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിലും മേലധികാരികൾക്കിടയിലും അദ്ദേഹത്തിന് ബഹുമാനം നേടിക്കൊടുത്തു.

എന്നാൽ ഗീവർഗീസ് റോമിന്റെ വെറുമൊരു പടയാളി മാത്രമായിരുന്നില്ല; അദ്ദേഹം ഒന്നാമതായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭടാനായിരുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വശക്തിയുടെ സൈന്യത്തിൽ സേവിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം തന്റെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിൽ ക്രിസ്തീയ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കാനും വിജാതീയ സൈനിക സംസ്കാരത്തിനിടയിൽ സുവിശേഷ തത്വങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ജീവിക്കാനും ധൈര്യപൂർവം പരിശ്രമിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം ശക്തമായിരുന്നു.

സാമ്രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സ്വാധീനം, പ്രത്യേകിച്ച് ഗീവർഗീസിനെപ്പോലുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ തന്റെ സ്വന്തം സൈനിക നിരകളിൽ ഉണ്ടെന്ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, സഭയെ എന്നെന്നേക്കുമായി നശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ക്രിസ്തുമതം റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യത്തിനും സുസ്ഥിരതയ്ക്കും ഭീഷണിയാണെന്ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ വിശ്വസിച്ചു, അതിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം തന്റെ എല്ലാ സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു.

എ.ഡി. 303 ഫെബ്രുവരി 23-ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തി ക്രിസ്ത്യാനികൾ നേരിട്ടതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും കഠിനവും ആസൂത്രിതവുമായ പീഡനമായ 'മഹത്തായ പീഡനം' ആരംഭിക്കുന്ന ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തോടുള്ള സാമ്രാജ്യത്വ നയം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഈ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പരസ്യപ്പെടുത്തി.

തന്റെ സഹവിശ്വാസികൾക്കെതിരായ ഈ ക്രൂരമായ നടപടികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ ഉത്തരവുകൾ പൊതുസ്ഥലത്ത് പതിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗീവർഗീസിന് മൗനം പാലിക്കാനായില്ല. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ, ഗീവർഗീസ് ആ സാമ്രാജ്യത്വ കൽപ്പനകൾ വലിച്ചുകീറി, അത്ഭുതപ്പെട്ട ജനക്കൂട്ടത്തിന് മുമ്പിൽ അത് കഷ്ണങ്ങളാക്കി.

ഇത് കേവലം ഒരു നശീകരണ പ്രവർത്തനമായിരുന്നില്ല - മറിച്ച് സാമ്രാജ്യത്വ അധികാരത്തോടുള്ള പരസ്യമായ നിരാകരണമായിരുന്നു. സീസറിന്റെ കൽപ്പനയേക്കാൾ വലുതാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമം എന്ന പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു അത്. അനന്തരഫലങ്ങൾ ഉടനടി കഠിനമായിരിക്കുമെന്ന് ഗീവർഗീസിന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ക്രിസ്തുവിനോടും വിശ്വാസത്തിലുള്ള തന്റെ സഹോദരങ്ങളോടുമുള്ള സ്നേഹം ഈ ധീരമായ സാക്ഷ്യത്തിന് അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

ഗീവർഗീസ് ഉടൻ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു, ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തിയുടെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തനായ മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ പേടിച്ചുവിറയ്ക്കുന്നതിനുപകരം, ചക്രവർത്തിയുടെ മനസ്സാക്ഷിയോട് അപ്പീൽ നൽകാനും നിരപരാധികളായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കാനും ഗീവർഗീസ് ഈ അവസരം ഉപയോഗിച്ചു.

സാമ്രാജ്യത്വ കൊട്ടാരത്തിൽ ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ മുമ്പിൽ ഗീവർഗീസ് നിന്നപ്പോൾ, ചക്രവർത്തി അദ്ദേഹത്തിൽ അസാധാരണമായ ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു - ചെറുപ്പക്കാരനും, കുലീനനും, ധീരനും, സൈനിക സേവനത്തിൽ ശ്രദ്ധേയനുമായ ഒരാൾ. അത്തരം വാഗ്ദാനമുള്ള ഒരു യുവ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഡയോക്ലീഷ്യൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. പകരം, പീഡനത്തിലൂടെയല്ല, പ്രലോഭനത്തിലൂടെ ഗീവർഗീസിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു.

ചക്രവർത്തി ഗീവർഗീസിന് അസാധാരണമായ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: രാജ്യത്ത് ഉയർന്ന അധികാര സ്ഥാനങ്ങൾ, സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത സമ്പത്ത്, ബഹുമതികൾ, സാമ്രാജ്യത്വ സേവനത്തിന്റെ ഉയർന്ന തലങ്ങളിലേക്കുള്ള സ്ഥാനക്കയറ്റം. ഗീവർഗീസ് ചെയ്യേണ്ടത് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കുകയും വിജാതീയ ദൈവങ്ങൾക്ക് ബലിയർപ്പിക്കുകയും സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത സേവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുക മാത്രമായിരുന്നു.

എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസ് ഈ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായില്ല. റോമന് നൽകാൻ കഴിയുന്ന എല്ലാ ലൗകിക ബഹുമതികളേക്കാളും ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമുള്ള നിത്യജീവൻ വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ആർക്കുവേണ്ടിയും എന്തിനുവേണ്ടിയും തന്റെ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു.

കൈക്കൂലിയും വാഗ്ദാനങ്ങളും ഫലിക്കില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ ഭാവം മാറി. സൗമ്യമായ വാഗ്ദാനം കോപാകുലമായ ഭീഷണിയായി. സാമ്രാജ്യത്വ അധികാരികളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നവരെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ വേദനയെയും പീഡനത്തെയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഗീവർഗീസിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. എന്നിട്ടും ഗീവർഗീസ് കുലുങ്ങിയില്ല. നിരാശനും കോപാകുലനുമായ ചക്രവർത്തി അദ്ദേഹത്തെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു.

പാപത്തിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന്റെ വിശുദ്ധിയെയും ആത്മീയ ജീവിതത്തെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ ചക്രവർത്തി വിഭാവനം ചെയ്ത ഒരു പരീക്ഷണത്തിനും അദ്ദേഹത്തെ തകർക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം വിശുദ്ധൻ തന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ ശക്തനായിരുന്നു. എത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെട്ടാലും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം പ്രഘോഷിക്കുന്നതും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം തുടർന്നു.

ക്രിസ്തുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ കൊല്ലുന്നതിനോ വേണ്ടി രൂപകൽപ്പന ചെയ്‌ത കഠിനമായ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ഗീവർഗീസിനെ വിധേയമാക്കി. എന്നിട്ടും ഓരോ തവണയും അത്ഭുതകരമായ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു. പീഡനങ്ങളാൽ ഗീവർഗീസ് മരിച്ചുവെന്ന് ചക്രവർത്തി വിശ്വസിച്ചപ്പോൾ പോലും, കർത്താവിന്റെ ശക്തിയാൽ, അദ്ദേഹം ജീവനിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു, മനസ്സ് തളർന്നില്ല.

ഒരവസരത്തിൽ, പീഡനത്തിന് കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ വിഷം കൊണ്ട് സാധിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ച് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ഗീവർഗീസിന് വിഷം നൽകി. എന്നാൽ വീണ്ടും ക്രിസ്തു തന്റെ വിശ്വസ്ത ദാസനെ സംരക്ഷിച്ചു. വിഷം ഫലിച്ചില്ല. അത്തരം പരീക്ഷണങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ ഒരു മനുഷ്യന് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെ ഗീവർഗീസ് മന്ത്രവാദം നടത്തുകയാണെന്ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അത് മന്ത്രവാദമായിരുന്നില്ല - തന്റെ വിശ്വസ്തനായ രക്തസാക്ഷിയെ ആവർത്തിച്ച് ഉയിർപ്പിച്ച യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിയായിരുന്നു അത്.

ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവത്തിൽ, ഗീവർഗീസിന്റെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കാൻ ഡയോക്ലീഷ്യൻ തീരുമാനിച്ചു. അടുത്തിടെ മരിച്ച ചക്രവർത്തിയുടെ ഉറ്റസുഹൃത്തിനെ ജീപ്പിച്ചു തൻറെ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി തെളിയിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഗീവർഗീസിനെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ചക്രവർത്തിയോട് എന്തെങ്കിലും തെളിയിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനാണ് ഗീവർഗീസ് വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്തത്. അദ്ദേഹം കർത്താവായ യേശുവിനോട് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു, എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് മരിച്ചയാൾ ജീവനിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു.

പീഡനത്തിന്റെയും കൊലപാതകത്തിന്റെയും എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളും പരീക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം, വിഷം, മാരകമായ മുറിവുകൾ, മരണകാരണമായേക്കാവുന്ന പരിക്കുകൾ എന്നിവയെ ഗീവർഗീസ് അതിജീവിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, പരമ്പരാഗത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ഈ ക്രിസ്തീയ ഭടനെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തി ഒടുവിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അത്ഭുതങ്ങൾ നിഷേധിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു, ഗീവർഗീസിന്റെ സാക്ഷ്യം സാമ്രാജ്യത്തിലുടനീളം ആളുകളെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

നിരാശയിലും കോപത്തിലും ഡയോക്ലീഷ്യൻ അവസാനത്തെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചു: വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിനെ വാളുകൊണ്ട് തലവെട്ടി കൊല്ലണം. ഈ പെട്ടെന്നുള്ള വധശിക്ഷ കൂടുതൽ അത്ഭുതകരമായ അതിജീവനങ്ങൾ, കൂടുതൽ സാക്ഷ്യങ്ങൾ, കൂടുതൽ പരിവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ തടയും. ഗീവർഗീസിനെ ശാശ്വതമായി നിശബ്ദനാക്കാൻ ചക്രവർത്തി ആഗ്രഹിച്ചു.

എ.ഡി. 303 ഏപ്രിൽ 23-ന് വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന്റെ ഭൗതിക ജീവിതം അവസാനിച്ചു. 23 വയസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായം. മിക്കവരും ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വിശ്വസ്തമായും ധീരമായും അദ്ദേഹം തന്റെ കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ ജീവിച്ചു. പലസ്തീനിലെ ലിഡ്ഡയിലുള്ള (ഇന്നത്തെ ലോഡ്, ഇസ്രായേൽ) കടൽത്തീരത്തുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ മൃതദേഹം അടക്കം ചെയ്തു.

തന്റെ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി മരിച്ച വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസ് ക്രിസ്തീയ ജനതയ്ക്ക് ഒരു രക്തസാക്ഷിയായി മാറി. വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു, ക്രിസ്തുവിനെ നിഷേധിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു, തൻറെ കർത്താവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത് ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം ആത്യന്തികമായ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു - "രക്തസാക്ഷി" (Martyr) എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം "സാക്ഷി" എന്നാണ് - അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം ഇന്നും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് പ്രചോദനമാണ്.

കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ചക്രവർത്തി അധികാരത്തിൽ വരികയും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരായ പീഡനം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി മരിച്ച രക്തസാക്ഷികളെ ആദരിക്കുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രവൃത്തികളിലൊന്നായിരുന്നു. ക്രിസ്തീയ യുവാക്കൾക്ക് യഥാർത്ഥ മാതൃക ഗീവർഗീസ് ആണെന്ന് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പ്രത്യേകം പ്രഖ്യാപിച്ചു - ധൈര്യം, വിശ്വാസം, സമഗ്രത എന്നിവയുടെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായി അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

ലിഡ്ഡയിലുള്ള ഗീവർഗീസിന്റെ കല്ലറയ്ക്ക് മുകളിൽ മനോഹരമായ ഒരു പള്ളി പണിയാൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ഉത്തരവിട്ടു. ഈ പള്ളി ക്രൈസ്തവ ലോകത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. സാമ്രാജ്യത്തിലുടനീളമുള്ള വിശ്വാസികൾ വലിയ രക്തസാക്ഷിയുടെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ വണങ്ങാനും സഹായം ചോദിക്കാനും ഇവിടെയെത്തി.

വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിനോടുള്ള വണക്കം ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തുടനീളം അതിവേഗം വ്യാപിച്ചു. വ്യത്യസ്ത പാരമ്പര്യങ്ങൾ അവരുടെ ഭക്തിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ബഹുമതികൾ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി.

കോപ്റ്റിക് ഈജിപ്തുകാർക്ക് വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിനോട് പ്രത്യേക ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്നു, അവർ അദ്ദേഹത്തെ "രക്തസാക്ഷികളുടെ രാജകുമാരൻ" എന്ന് വിളിക്കുകയും ഈജിപ്തിലുടനീളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ 200-ലധികം പള്ളികൾ നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി സർവ്വതും നൽകിയ ഈ പടയാളി-വിശുദ്ധനോട് ഈജിപ്ഷ്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുള്ള ആഴമായ സ്നേഹത്തിനും ആദരവിനും ഈ അസാധാരണ സംഖ്യ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സംഭവമാണ് ഭീകരമായ ഒരു പാമ്പിനെ (Dragon) എതിർത്ത് തോൽപ്പിച്ചത്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ കഥ പല രീതിയിൽ പറയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തിന്മയ്‌ക്കെതിരായ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ പോരാട്ടത്തിന്റെ ശക്തമായ പ്രതീകമായി ചരിത്രകാരന്മാർ ഇതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു.

വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ ലിബിയയിലെ സലോൺ നഗരത്തിനടുത്ത് റോമൻ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ഗീവർഗീസ് താമസിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മാരകമായ ശ്വാസവും ചിറകുകളുമുള്ള, മുതലയെപ്പോലെയുള്ള ഭീകരമായ ഒരു ജീവി നഗരമതിലുകൾക്ക് പുറത്ത് താവളമാക്കിയിരുന്നു. ആ മൃഗം വളരെ ഭയാനകവും അപകടകരവുമായിരുന്നു, ആർക്കും സുരക്ഷിതമായി നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനോ പുറത്തുപോകാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.

മകളെയും നഗരത്തെയും രക്ഷിച്ചതിന് രാജാവ് ഗീവർഗീസിന് സ്വർണ്ണവും നിധികളും വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം എല്ലാ ഭൗതിക പ്രതിഫലങ്ങളും നിരസിച്ചു. പകരം, അദ്ദേഹം രണ്ട് അഭ്യർത്ഥനകൾ നടത്തി: രാജാവ് പള്ളികളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക, പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുക. ഗീവർഗീസിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ഈ മറുപടി വെളിപ്പെടുത്തി - അദ്ദേഹം മഹത്വമോ സമ്പത്തോ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, മറിച്ച് ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പുരോഗതിയും ദരിദ്രരുടെ ക്ഷേമവും മാത്രം.

വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന്റെയും പാമ്പിന്റെയും കഥ ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള കഥകളിലൊന്നായി മാറി. അതിന്റെ ആത്മീയ പ്രാധാന്യമാണ് ഇതിന് കാരണം: ഗീവർഗീസ് പാമ്പിനെ തോൽപ്പിക്കുന്നത്, കുരിശിന്റെ ശക്തിയാലും ക്രിസ്തുവിലുള്ള നീതിയാലും ക്രിസ്തീയ യോദ്ധാവ് പിശാചിനെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിനെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. പാമ്പ് സാത്താനെയും പാപത്തെയും തിന്മയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഗീവർഗീസ് വിശ്വാസത്താൽ സായുധനായ വിശ്വസ്ത ക്രിസ്ത്യാനിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; വിജയം മരണത്തിന്മേലും നരകത്തിന്മേലും ഉള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിനോടുള്ള മദ്ധ്യസ്ഥത ലോകമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ മാത്രമല്ല, റോമൻ കത്തോലിക്കർ, ഈസ്റ്റേൺ ഓർത്തഡോക്സ്, ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ്, ചില പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിലും അദ്ദേഹം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തുടനീളമുള്ള ഐക്കണുകളിലും, സ്റ്റെയിൻഡ് ഗ്ലാസ് ജനാലകളിലും, ശില്പങ്ങളിലും, ചിത്രങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം കാണാം.

ഇംഗ്ലണ്ട്, ജോർജ്ജിയ (അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്), എത്യോപ്യ തുടങ്ങി നിരവധി രാജ്യങ്ങൾ വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിനെ തങ്ങളുടെ കാവൽ വിശുദ്ധനായി സ്വീകരിച്ചു. കുതിരപ്പുറത്ത് പാമ്പിനെ കൊല്ലുന്ന വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന്റെ ചിത്രം നിരവധി പതാകകളിലും ചിഹ്നങ്ങളിലും കാണാം.

എല്ലാ വർഷവും ഏപ്രിൽ 23-ന്, വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വ ദിവസം, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെരുന്നാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. പല പള്ളികളിലും, ആരാധനാ കലണ്ടറിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പെരുന്നാളുകളിൽ ഒന്നാണിത്. പ്രത്യേക കുർബാനകൾ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കപ്പെടുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ, വിശുദ്ധ ഗീവർഗീസിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമാണുള്ളത്. മോർ ഗീവർഗീസ് സഹദായുടെ പേരിലുള്ള പള്ളികൾ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തുടനീളം കാണാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ വലിയ ആഘോഷത്തോടെ കൊണ്ടാടുന്നു, ഒപ്പം അപകടം, പീഡനം അല്ലെങ്കിൽ ആത്മീയ യുദ്ധം എന്നീ സമയങ്ങളിൽ പല വിശ്വാസികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥത തേടുന്നു.