വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹാ

സെബദിയുടെയും ശലോമിയുടെയും പുത്രനും, വലിയ യാക്കോബ് ശ്ലീഹായുടെ സഹോദരനുമായ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹാ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനാൽ ആദ്യം വിളിക്കപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. ഗലീലയിലെ ബെത്സൈദയിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം, തന്റെ സഹോദരനോടൊപ്പം പിതാവിനോട് ചേർന്ന് മീൻപിടുത്തത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്, "എന്റെ പിന്നാലെ വരുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവരാക്കും" എന്ന ദൈവീക വിളി ഉണ്ടായത്. ഒട്ടും മടിക്കാതെ തങ്ങളുടെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ കർത്താവിനെ അനുഗമിച്ചു. ഇത് യോഹന്നാന്റെ "സ്നേഹിക്കപ്പെട്ട ശിഷ്യൻ" എന്ന നിലയിലുള്ള അസാധാരണമായ ആത്മീയ യാത്രയുടെ തുടക്കമായിരുന്നു.

പന്ത്രണ്ട് ശ്ലീഹാമാരിൽ യോഹന്നാൻ അതീവ വിശേഷപ്പെട്ടതും ആത്മബന്ധമുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. പത്രോസും തന്റെ സഹോദരനായ യാക്കോബും ചേർന്ന്, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ ഏറ്റവും അഗാധമായ നിഗൂഢതകൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച അന്തരംഗം (Inner Circle) അദ്ദേഹമായിരുന്നു. താബോർ മലയിലെ രൂപാന്തരീകരണം, അവിടെ കർത്താവിന്റെ ദൈവീക മഹത്വം അവർ ദർശിച്ചു; യായീറോസിന്റെ മകളെ ഉയിർപ്പിച്ചത്; ഗെത്സെമനിലെ കഠിനവേദന എന്നിവയ്‌ക്കെല്ലാം അദ്ദേഹം സാക്ഷിയായി. ഈ സവിശേഷ പദവി ലോകപരമായ യോഗ്യത കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് പരിശുദ്ധ ഹൃദയമുള്ള ഈ ശിഷ്യനോട് ക്രിസ്തുവിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യേക സ്നേഹത്താലായിരുന്നു.

അന്ത്യ അത്താഴ വേളയിൽ, ആ വിശുദ്ധമായ ഊട്ടുപുരയിൽ, യോഹന്നാൻ കർത്താവിന്റെ നെഞ്ചോട് ചാരിയിരുന്നു—ഇത് അഗാധമായ ആത്മബന്ധത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും അടയാളമായിരുന്നു. അവിടെവെച്ചാണ് അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതും, ലോകത്തെ വീണ്ടെടുക്കാനിരിക്കുന്ന ആ വിശുദ്ധ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം കേട്ടതും. ഈ അടുപ്പം കേവലം ശാരീരികമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഗുരുവും ശിഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ആത്മീയ ഐക്യമായിരുന്നു, അത് കാലത്തിനും മരണത്തിനും അതീതമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.

കർത്താവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവ വേളയിൽ മറ്റെല്ലാവരും ഓടിപ്പോയപ്പോൾ, പുരുഷ ശിഷ്യന്മാരിൽ യോഹന്നാൻ മാത്രം ദൈവമാതാവിനോടും ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീകളോടും ചേർന്ന് കുരിശിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. ആ പരമമായ ബലിയുടെ നിമിഷത്തിൽ, സകലത്തിന്റെയും അധിപനായ കർത്താവ് തന്റെ അതിശുദ്ധയായ മാതാവിനെ യോഹന്നാന്റെ സംരക്ഷണയിൽ ഏൽപ്പിച്ചു: "സ്ത്രീയേ, ഇതാ നിന്റെ മകൻ" എന്നും, കന്യകയോട് "ഇതാ നിന്റെ അമ്മ" എന്നും അരുളിച്ചെയ്തു. ആ സമയം മുതൽ, യോഹന്നാൻ അവളെ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുകയും, അവളുടെ വാങ്ങിപ്പോക്കും മഹത്വപൂർണ്ണമായ സ്വർഗ്ഗാരോഹണവും വരെ ഒരു മകന്റെ സ്നേഹത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ "ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ" (സുറിയാനിയിൽ മൽഫോയോ) എന്ന മഹത്തായ പദവിയിൽ വണങ്ങപ്പെടുന്നു—ഈ പദവി വിശുദ്ധ ഗ്രിഗോറിയോസ് നസിയാൻസനും വിശുദ്ധ ശിമെയോൻ പുതിയ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മാത്രമാണ് പങ്കിടുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവീക സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അദ്വിതീയമായ ഉൾക്കാഴ്ചയ്ക്കുള്ള അംഗീകാരമാണിത്. ഏറ്റവും ഒടുവിൽ എഴുതപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുവിശേഷം, മറ്റ് സുവിശേഷകന്മാരേക്കാൾ ഉപരിയായി ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറക്കുന്നു: "ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു" എന്ന മഹത്തായ സ്തുതിയോടെയാണ് അത് ആരംഭിക്കുന്നത്.

തന്റെ വാർദ്ധക്യത്തിൽ എഫേസൂസിൽ വെച്ചാണ് യോഹന്നാൻ സുവിശേഷം രചിച്ചത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തെ നിഷേധിച്ചിരുന്ന പാഷണ്ഡതകളെ എതിർക്കാനാണ് ഇത് പ്രധാനമായും എഴുതിയത്. മറ്റുള്ള സുവിശേഷങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ മാനുഷികതയെയും ഐഹിക ശുശ്രൂഷയെയും അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, യോഹന്നാൻ നിത്യമായ വചനത്തെയും, ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തെയും, ജീവന്റെ അപ്പത്തെയും, നല്ല ഇടയനെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—യേശുക്രിസ്തു സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമാണെന്ന് അചഞ്ചലമായ വ്യക്തതയോടെ അദ്ദേഹം വിളിച്ചുപറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുവിശേഷം ആത്മീയ സുവിശേഷമാണ്, അത് മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ നിഗൂഢതയുടെ അന്തസത്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന് പുറമെ, വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ സഭയ്ക്ക് മൂന്ന് ലേഖനങ്ങൾ കൂടി നൽകി. അതിൽ പ്രധാനമായ പഠിപ്പിക്കൽ "ദൈവം സ്നേഹമാകുന്നു" എന്നതാണ്. ആദ്യകാല പാഷണ്ഡതകളെ എതിർക്കാൻ എഴുതിയ ഈ കത്തുകളിൽ, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യമായ അറിവ് സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന്—ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹവും പരസ്പര സ്നേഹവും—അഭേദ്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നു. "പ്രിയമുള്ളവരേ, നാം തമ്മിൽ സ്നേഹിക്ക; സ്നേഹം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാകുന്നു; സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ഒക്കെയും ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, ദൈവത്തെ അറിയുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

വെളിപാട് പുസ്തകം യോഹന്നാന്റെ അവസാനത്തെ പ്രാവചനിക സാക്ഷ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഡോമിഷ്യൻ ചക്രവർത്തിയുടെ പീഡനകാലത്ത് പത്മവാസ് ദ്വീപിൽ പ്രവാസത്തിലായിരുന്നപ്പോഴാണ് ഈ നിഗൂഢമായ വെളിപാട് അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത്. നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള പ്രപഞ്ചപരമായ യുദ്ധം, ക്രിസ്തുവിന്റെ അന്തിമ വിജയം, പുതിയ യെരൂശലേമിന്റെ മഹത്വപൂർണ്ണമായ വരവ് എന്നിവ ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പഴയനിയമ പ്രവചനങ്ങളിലും ക്രൈസ്തവ രഹസ്യങ്ങളിലും വേരൂന്നിയ പ്രതീകാത്മകമായ വചനങ്ങളിലൂടെ, കഷ്ടതകൾക്കിടയിലും കൊല്ലപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു എന്നെന്നേക്കും വിജയിയാകുന്നു എന്ന പ്രത്യാശയുടെ ദർശനം യോഹന്നാൻ സഭയ്ക്ക് നൽകുന്നു.

പെന്തക്കോസ്തിന് ശേഷം, വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ആദ്യം യെരൂശലേമിൽ താമസിച്ച് ശൈശവാവസ്ഥയിലായിരുന്ന സഭയെ പിന്തുണച്ചു. ദൈവമാതാവിന്റെ വാങ്ങിപ്പോക്കിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ഏഷ്യാമൈനറിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ച് സഭകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും മെത്രാന്മാരെയും പുരോഹിതന്മാരെയും വാഴിക്കുകയും ചെയ്തു. വെളിപാട് പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ഏഴ് സഭകളെയും (എഫേസൂസ്, സ്മുർന്നാ, പെർഗമോസ്, തുയത്തൈറാ, സർദ്ദീസ്, ഫിലദെൽഫിയ, ലുവാദിക്യാ) അദ്ദേഹം പരിപാലിച്ചു. എഫേസൂസായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം.

ഡോമിഷ്യൻ ചക്രവർത്തിയുടെ ഭരണകാലത്ത് യോഹന്നാൻ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും റോമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവിടെ ലാറ്റിൻ വാതിലിനു മുൻപിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തെ തിളയ്ക്കുന്ന എണ്ണയുടെ കൊപ്പലിൽ ഇട്ടതായി പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. എന്നാൽ ദൈവീക അത്ഭുതത്താൽ അദ്ദേഹം ഒരു പോറൽ പോലും ഏൽക്കാതെ പുറത്തുവന്നു. ഇതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തെ പത്മവാസിലേക്ക് നാടുകടത്തി. ഡോമിഷ്യന്റെ മരണശേഷം യോഹന്നാൻ എഫേസൂസിലേക്ക് മടങ്ങി പ്രസംഗവും പഠിപ്പിക്കലും തുടർന്നു.

തന്റെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ, അതീവ വൃദ്ധനായിരുന്നതിനാൽ നടക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ സഭയിലേക്ക് ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ഒരിക്കലും മാറിയിരുന്നില്ല: "കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുവിൻ." എന്തുകൊണ്ടാണ് എപ്പോഴും ഒരേ കാര്യം തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: "അത് കർത്താവിന്റെ കൽപ്പനയാണ്; ഇത് മാത്രം ചെയ്താൽ മതി, അത് ധാരാളമാണ്." ഏകദേശം നൂറ് വർഷത്തോളം ക്രിസ്തു സത്യമെന്നതിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട്, ശ്ലീഹാമാരിൽ അവസാനത്തെ പ്രമുഖനായി വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ എ.ഡി. 100-ൽ എഫേസൂസിൽ വെച്ച് സമാധാനമായി വാങ്ങിപ്പോയി.