വി. പത്രോസ് (ശിമയോൻ കേപ്പ)

ഗലീലയിലെ ബേത് സയിദായിൽ നിന്നുള്ള മുക്കുവനായിരുന്നു യോനായുടെ പുത്രനായ ശിമയോൻ എന്ന പത്രോസ്. ഗലീല കടൽ തീരത്ത് തന്റെ സഹോദരനായ അന്ത്രയോസിനൊപ്പം മീൻപിടിത്തം നടത്തി അദ്ദേഹം ജീവിച്ചു. സ്നാപക യോഹന്നാനെ അനുഗമിച്ചിരുന്ന അന്ത്രയോസ് അദ്ദേഹത്തെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ആകെ മാറിമറിഞ്ഞു.

ശിമയോനെ കണ്ടമാത്രയിൽ യേശു ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനം നടത്തി: "നീ യോനായുടെ മകനായ ശിമയോൻ ആകുന്നു. നീ കേപ്പ (പാറ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന പത്രോസ്) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടും." (യോഹന്നാൻ 1:42). ഇത് വെറുമൊരു പേരുമാറ്റമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ദൈവീക നിയോഗമായിരുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ സഭ പണിയാനിരിക്കുന്ന പാറയായി പത്രോസ് മാറുമെന്നതിന്റെ സൂചനയായിരുന്നു ആ പേര്.

യേശുവിനെ അനുഗമിച്ച ആദ്യ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു പത്രോസ്. "എന്നെ അനുഗമിക്കുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവരാക്കും" എന്ന് ക്രിസ്തു വിളിച്ചപ്പോൾ, ഉടൻ തന്നെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ അവനെ അനുഗമിച്ചു. പത്രോസിന്റെ ശുശ്രൂഷാ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഈ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രതികരണവും, പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയുള്ള സമർപ്പണവും, ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള തീക്ഷ്ണമായ സ്നേഹവും നമുക്ക് കാണാം.

സുവിശേഷങ്ങളിൽ മറ്റേതൊരു ശ്ലീഹായേക്കാളും കൂടുതലായി പത്രോസിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. പന്ത്രണ്ട് പേരുടെ പട്ടികയിൽ എപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ഒന്നാമതാണ്. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാർക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, "പത്രോസിനും മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർക്കും" സന്ദേശം നൽകാൻ മാലാഖ പറയുന്നു. ഇത് ശ്ലീഹന്മാരുടെ സംഘത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള നായകത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പല സന്ദർഭങ്ങളിലും ക്രിസ്തു പത്രോസിനെ പ്രത്യേകം ആദരിച്ചു. കഫർനഹൂമിലെ പത്രോസിന്റെ വീട്ടിൽ യേശു താമസിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. പത്രോസിന്റെ വള്ളത്തിൽ ഇരുന്നാണ് യേശു ജനക്കൂട്ടത്തെ പഠിപ്പിച്ചത്. കടലിനു മീതെ നടക്കാൻ യേശു വിളിച്ചത് പത്രോസിനെയാണ്. താബോർ മലയിലെ രൂപാന്തരീകരണ സമയത്തും ഗെത്സമനിലെ പ്രാർത്ഥനാ സമയത്തും യേശുവിനൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന മൂന്ന് പേരിൽ ഒരാളാകാനുള്ള ഭാഗ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.

മറ്റ് ശ്ലീഹന്മാർക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചിരുന്നത് പലപ്പോഴും പത്രോസായിരുന്നു. "ഞാൻ ആരാണെന്നാണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?" എന്ന് യേശു ചോദിച്ചപ്പോൾ, "നീ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവാകുന്നു" എന്ന് ഏറ്റു പറഞ്ഞത് പത്രോസാണ്.

സുവിശേഷങ്ങൾ പത്രോസിന്റെ മഹത്വം മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലഹീനതകളും സത്യസന്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ എടുത്തുചാട്ടം ചിലപ്പോൾ തെറ്റുകളിലേക്ക് നയിച്ചു. കഷ്ടാനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ യേശുവിനെ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ "സാത്താനേ, എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് പോകൂ" എന്ന ശാസന അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. വിശ്വാസം കുറഞ്ഞപ്പോൾ കടലിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.

ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ സംഭവം ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞതാണ്. മരിച്ചാലും ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയില്ലെന്ന് ആണയിട്ട പത്രോസ്, മഹാപുരോഹിതന്റെ അരമനയിൽ വെച്ച് ഒരു വേലക്കാരിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. കോഴി കൂകിയപ്പോൾ, യേശു തിരിഞ്ഞ് പത്രോസിനെ നോക്കി; അദ്ദേഹം പുറത്തുപോയി മനംനൊന്തു കരഞ്ഞു.

എന്നാൽ ഈ പരാജയം വലിയൊരു ഉയർച്ചയിലേക്കുള്ള വഴിയായിരുന്നു. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ശേഷം യേശു പത്രോസിനോട് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം "യോനായുടെ മകനായ ശിമയോനേ, നീ ഇവരിൽ അധികമായി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?" എന്ന് ചോദിച്ചു. മൂന്ന് പ്രാവശ്യം പത്രോസ് തന്റെ സ്നേഹം ഏറ്റുപറഞ്ഞു. ഓരോ തവണയും "എന്റെ ആടുകളെ മേയിക്കുക" എന്ന് പറഞ്ഞ് യേശു അവനെ വീണ്ടും ചുമതല ഏൽപ്പിച്ചു.

പെന്തക്കോസ്ത് ദിനത്തിൽ 3000 പേരെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തിയതും, ആദ്യ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിച്ചതും (മുടന്തനെ സൗഖ്യമാക്കിയത്), വിജാതീയർക്ക് സുവിശേഷ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്ത ദർശനം ലഭിച്ചതും പത്രോസിനാണ്. എ.ഡി. 49-ൽ നടന്ന യെരുശലേം സുന്നഹദോസിൽ, വിജാതീയർ മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് തീർപ്പുകൽപ്പിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്.

പുതിയ നിയമത്തിൽ പത്രോസിന്റെ പേരിൽ രണ്ട് ലേഖനങ്ങളുണ്ട്. പീഡനങ്ങളിൽ തളരാതെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും, കർത്താവിന്റെ വരവിനായി ഒരുങ്ങിയിരിക്കാനും അദ്ദേഹം വിശ്വാസികളെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു.

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, പത്രോസ് അവസാനം റോമിലെത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം യഹൂദരോടും വിജാതീയരോടും സുവിശേഷം അറിയിച്ചു. നീറോ ചക്രവർത്തിയുടെ ഭരണകാലത്ത് (എ.ഡി. 64-67) അദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചു. ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ മരിക്കാൻ താൻ യോഗ്യനല്ലെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, തലകീഴായി തന്നെ ക്രൂശിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. വത്തിക്കാനിലെ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസിലിക്കയുടെ അടിയിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ അടക്കം ചെയ്തതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷൻ 'അന്ത്യോക്യയുടെയും കിഴക്കൊക്കെയുടെയും പാത്രിയർക്കീസ്' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വി. പത്രോസിൽ നിന്ന് കൈമാറി വന്ന ശ്ലൈഹിക പിന്തുടർച്ചയാണ് സഭയുടെ അടിസ്ഥാനം. ആദിമ സഭയിലെ നിർണ്ണായകമായ അന്ത്യോക്യൻ സിംഹാസനം ഇന്നും ആ പാരമ്പര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

പത്രോസിന് നൽകപ്പെട്ട "താക്കോലുകൾ" സഭയ്ക്ക് പാപങ്ങൾ മോചിക്കാനും, സത്യവിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും നൽകപ്പെട്ട അധികാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ അധികാരം ശ്ലൈഹിക പിന്തുടർച്ചയിലൂടെ ഇന്നും സഭയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.